zaterdag 12 september 2015

Baby update: over de helft!

Wat vliegt de tijd! En dat terwijl ik in de eerste weken van mijn zwangerschap het idee had dat de tijd juist weinig opschoot, omdat ik ongeduldig was van controle tot controle. Inmiddels zit ik in het tweede trimester en met 22 weken ben ik al zelfs over de helft. Nu wordt het al bijna aftellen... Nou ja, eigenlijk heb ik dat idee pas in het derde trimester, maar dat duurt ook niet lang meer. Maar als de tijd net zo snel gaat als de afgelopen weken, dan is het zo voorbij!


Het gekke is dat je nu al bewust bezig bent met de uitgerekende datum. Ook al zeggen veel mensen "oooooh!" als ze horen dat ik in januari ben uitgerekend, maar hallo, het is al bijna half september! Wij waren laatst alvast plannen aan het maken voor Kerst. Ja, nu al, en niet per se omdat wij zo'n lange voorpret willen. Nee, puur praktisch gezien. Kerstdagen liggen precies 3 weken voor de uitgerekende datum, dus het zou dan allemaal best kunnen gaan gebeuren... you never know! En ik ben vooral heel erg benieuwd hoe ik mij dan ga voelen en of ik echt een enorme buik ga hebben, of ik mij ├╝berhaupt nog normaal kan verplaatsen... haha, misschien stom om er nu al mee bezig te zijn, maar toch doe je dat onbewust. Laatst waren wij ook naar zo'n zwangeren dag geweest, dat was in het ziekenhuis waar ik straks ga bevallen. Best veel nuttige informatie gehoord, al had ik op een gegeven moment wel het idee dat ik van al die TLC programma's (zoals "One born every minute") al die dingen al geleerd had. :P En wij hebben de kamers van binnen kunnen zien. Dan begint het toch echt meer te leven... bizar! Maar ik ben er totaal niet zenuwachtig voor. Althans, nu nog niet, misschien komt het nog wel. Ik kan eigenlijk vooral niet wachten om onze lieve jongen te zien. En ik blijf natuurlijk duimen dat alles goed blijft gaan en dat hij gewoon gezond blijft.

Waar ik voor nu heel erg naar uitkeek waren de tekens van leven daar binnen. Ze zeggen dat je al vanaf een week of 15 de baby aan de binnenkant kon gaan voelen (en pas veel later, vanaf een week of 25, als hij minder ruimte krijgt, kun je het ook aan de buitenkant zien). Week 15 - niks, week 18 - nog niks. Het is heel normaal, echt waar, dat wist ik ook wel. Het schijnt dat vooral hele dunne meiden het eerder beginnen te voelen. Bij mij moest de baby even moeite doen voor hij door de buikwand kon communiceren. Ik begon zo nu en dan wel wat gerommel te voelen, maar om het meteen het signaal van de baby te noemen... dat durfde ik eigenlijk niet. Ik ben meer van "zeker weten voordat je het gelooft", dus ik durfde nergens op te hopen. Ik heb wel vaker gelezen en gehoord hoe je het zou moeten voelen, waar het op lijkt. De ene vergeleek het met een vlinder, de andere met een luchtbel. Tja, je kunt je voorstellen dat het heel makkelijk te verwarren is met onrustige darmen. Maar afgelopen zondag nacht heeft ons jochie toch echt heel duidelijk van zichzelf laten horen. Ik weet nog dat ik een keer op de echo zag van die typische ongecontroleerde baby bewegingen... als een soort vis op het droge, maar dan heel langzaam. Zo voelde het precies van binnen! Nee, ik wist het zeker, dit kon niks anders zijn dan hij. Ik was zoooooo blij! Het was echt midden in de nacht maar ik had plotseling een big smile op mijn gezicht. Heel trots was ik, niet normaal. Ik maakte mijn man gelijk wakker en hij wilde proberen of hij ook iets kon voelen. Maar helaas. Ik wel, en dat vond ik toch nog heel fijn. De nacht daarop heeft hij weer van zichzelf laten horen, en de nacht daarop weer. Eigenlijk elke nacht tot nu toe, en ook als ik rustig zit of op de bank lig voel ik mijn lieverd weer bewegen. Van de week waren wij bij mijn ouders. Wij zaten aan tafel en opeens begon ik hem weer te voelen. Mijn moeder legde haar hand op mijn buik en ook daar reageerde hij op! Mijn moeder begon helemaal te stralen, zij was net zo trots als ik. Een heel bijzonder moment!


plaatjes van weheartit.com

En hoe gaat het voor de rest... tja, heel goed, ik kan echt niet klagen. Ik voel mij goed, nog steeds volop energie, al word ik soms toch nog vrij snel moe. Een dutje 's middags kan ik soms echt gebruiken en gelukkig kan het nu ook. Ik heb nog steeds een craving voor zoete dingen, al merk ik wel dat ik de laatste tijd mijn "oude" smaak een beetje begin terug te krijgen. Dus zure en pittige dingen, daar heb ik opeens soms zin in. Al blijft het vooral die neiging om steeds zoetigheden te eten, heerlijk. Mijn buik blijft groeien, ik houd gelukkig (nog) geen vocht vast, maar ik merk wel dat ik steeds meer moeite heb met opstaan. Manlief lacht mij zelf soms uit, als hij ziet hoe lomp dat af en toe gaat. En naarmate mijn buik groeide kon ik er natuurlijk echt niet meer omheen: ik had positiekleding nodig! Zelfs mijn lange shirtjes worden allemaal wat korter, dus ook een paar speciale shirts waren best wel welkom. Gelukkig kreeg ik een shoppingsessie van manlief en mijn moeder cadeau. Toen ik twee paar perfect zittende spijkerbroeken (met van die band) had gekocht voelde ik mij net in de zevende hemel. Wat heerlijk! En ik kan dit eindelijk combineren met mijn oude kleding! De koudere dagen ga ik voorlopig ook wel redden, gelukkig heb ik altijd al voorliefde voor lange baggy truien gehad. Die moet ik, als het goed is, straks nog gewoon passen. Van de week heb ik nog een extra grote winterjas van mijn moeder gekregen, deze was van haar toen zij nog een stukje zwaarder was. Die jas is 5 (!!!) maten groter dan mijn normale maat en daar ben ik eerlijk gezegd wel blij mee. Mijn meest uitgerekte winterjassen passen nog net, maar over een week of 2-3 ook niet meer. Dus deze extra grote jas was even een opluchting.

Dus ja, ik voel mij goed, heel goed zelfs. Natuurlijk heb je af en toe zorgen. Dat je iets voelt en je afvraagt of het normaal is. Tja, zwangerschapsongemakken, het hoort erbij. Gelukkig heb ik volgende week weer een controle, dus dan kan ik al mijn vragen meteen stellen. Maar ik probeer er vooral veel van te genieten. Het is ook zo'n bijzondere tijd! En ik kan mij denk ik wel gelukkig prijzen dat ik zo weinig last van kwaaltjes had. Laten wij nu hopen dat het ook zo blijft en dat de baby zich goed blijft ontwikkelen. Mijn kleine wondertje, ik ben echt heel trots. :)

4 opmerkingen:

  1. Wat fijn dat het zo voorspoedig gaat! Lijkt me heel bijzonder om je baby te voelen. <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk om te lezen! Ik ben 3 januari uitgerekend en wij zijn ook heel bewust aan het regelen rond de december maand. Zo vieren we de dagen allemaal in onze woonplaats en bij ons thuis omdat ik het niet zie zitten om dan nog ver te reizen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat leuk, precies 10 dagen eerder dan ik! :) En terecht, dan kun je zeker niet te voorzichtig zijn.

      Verwijderen