vrijdag 27 november 2015

Vriendschap

Geen video vandaag, ladies. Daar was even geen tijd en energie voor. Vandaag wil ik het hebben over een belangrijk onderwerp uit mijn leven...

Vriendschappen zijn, naar mijn mening, toch wel de meest ingewikkelde relaties. Althans, zo heb ik het vaak ervaren. Het heeft mij vaak genoeg aan het denken gezet. Ja, vriendschappen zijn best ingewikkeld... Ook al hoort het volgens mij niet zo te zijn. Al is elke situatie natuurlijk weer anders. Er zijn namelijk verschillende soorten "vrienden" en daar wil ik vandaag wat verder op in gaan.


Vriendschap met mannen is sowieso een categorie apart. Zolang ik mezelf kan herinneren heb ik vaak genoeg jongens als vrienden gehad. Vaak ging ik zelfs meer met jongens om dan met meisjes. One of the guys... of iets dergelijks. Jongens waren altijd net iets makkelijker in omgaan. Minder ingewikkeld en wat vaker recht voor zijn raap. Ze gaan niet zo snel achter je rug om praten en op een of andere manier klets je wat makkelijker met elkaar. Alleen jongens worden groot en ook hun focus gaat veranderen, terwijl jij ze nog steeds op dezelfde manier blijft zien. En als die goede vriend je opeens vertelt dat hij gevoelens voor je heeft dan gaat er iets veranderen. Niet per se in jouw ogen (al is het wel een compliment), maar wel in hoe hij met je omgaat. Erg jammer, maar je kunt er moeilijk aan ontkomen.

In dezelfde categorie vallen jongens / mannen die niet lekker in hun relatie zitten of vrijgezel zijn. Op een of andere manier trekken ze dan wat vaker met je op, ook al heb je wel een relatie en puur behoefte hebt aan een goede vriendschap. Maar ho, zodra hun liefdesleven op orde komt, dan word je opeens geen prioriteit meer. En waarom niet? Geen idee, dat vertellen ze er natuurlijk niet bij. Uit zelfbescherming? Dat is dom... nou ja, eigenlijk ook wel ergens zielig als diegene er zo over denkt. Wat is er toch mis met een gewone man/vrouw-vriendschap? Toch zijn er nog een paar mannen die het wel begrijpen. Gelukkig in de relatie, maar kunnen nog een prima biertje met een vriendin drinken. Zonder verdere verwachtingen, gewoon gezellig. Ja, gelukkig zijn ze er wel, maar ervaring leert dat je er goed naar moet zoeken.

Maar weet je wat ik eigenlijk de aller-belangrijkste man/vrouw-vriendschap vindt? Die tussen jou en je man/vriend. Hij is natuurlijk ook diegene met wie je de meeste tijd doorbrengt. Ik ben wat dat betreft ook echt gezegend met Jeroen, hij is werkelijk mijn beste vriend aan wie ik alles kan vertellen, wie ik volledig vertrouw en die mij (steeds meer) begrijpt. En tuurlijk, het is ook zeker leuk om andere mannelijke vrienden ernaast te hebben. Maar een goede vriend-vriend thuis is ook een prettig idee, toch?


Genoeg over mannen. Vrouwen kunnen er ook wat van.. verschillende smaken aan vriendschappen geven. Een ding heb ik in de loop der jaren geleerd: het draait om energie. Zit je op hetzelfde energieniveau dan komt het vaak wel goed. Er zijn namelijk ook genoeg "vriendinnen" die zoveel energie kosten dat je er werkelijk door uitgeput raakt. Een bijklets-sessie met een vriendin moet jou juist een energie-boost geven. Wat heeft het dan voor zin om die vriendschap aan te houden als je er elke keer moe door wordt? Vroeger was ik echt een "pleaser". Een van mijn eerste echte BFF's had het toen ook al snel door en die maakte er misbruik van. En dat betekent vaak boos worden om niks waardoor ik mij ongelukkig voelde en het steeds meteen probeerde goed te maken. En nee, dat is niet fijn. Dat had ik gelukkig ook snel begrepen en daar kwam verandering in. Daar schrok zij eerst best wel van, maar het kwam ook wel weer goed. Nou ja, wij hebben geen contact meer, maar dan kwam meer doordat het leven van ons beide verschillende kanten op ging. Dat gebeurt ook vaak genoeg en dat is helemaal niet erg. Ik heb al vaak afscheid van een goede vriendin moeten nemen omdat het leven nou eenmaal veranderde. En tuurlijk, dat hoeft niet meteen te betekenen dat er geen plekje meer is voor elkaar, maar met sommige mensen voelt het toch wel zo. Hele verschillende interesses, niks meer om over te praten, hele verschillende standpunten... Tja... Op een gegeven moment voelt het ook gewoon goed om langzaam maar zeker afscheid van elkaar te nemen.

Vrienden verliezen is trouwens sowieso nooit leuk. Vooral als jullie beide (of een van jullie) besluiten dat het klaar is, ook al wordt het niet per se uitgesproken. Ik heb er altijd best veel moeite mee gehad. Maar het hoort, denk ik, bij het leven. Sommige mensen horen gewoon niet in die van jou. Totdat je weer nieuwe mensen ontmoet die je leven juist gaan verrijken. Wat ik alleen zo lastig vind is om balans te vinden in het toelaten van nieuwe mensen tot je leven, vooral als je al een paar keer teleurgesteld bent geweest. Maar hoe herken je dan een echte vriendschap? Na al die jaren is dit, in mijn ogen, dé formule...


Allereerst is het een kwestie van tijd. Als je een paar maanden intensief met iemand omgaat en het klikt ook geweldig, dan is het niet meteen een vriend(in). Stel, er verandert iets in het leven, dan zou een echte vriendschap dat moeten doorstaan. Tja, er zijn genoeg gewone gezellige mensen in de wereld, de klik is nog niet alles. Kortom, een echte vriendschap wordt getest door de tijd. Er kunnen jaren overheen gaan voordat je weet of het echt blijvend is. Veranderende omstandigheden, verschillende levensfases... als jullie relatie het overleeft, dan heb je een echte vriend(in) te pakken. En dat is fijn en heel vertrouwd. Betekent een vriendschap nou ook dat je elkaar dagelijks moet spreken en zien? Ik vind van niet, hoevaak je elkaar spreekt zegt namelijk nog niks over je band. Ik heb ook wel vriendinnen die ik eens in de zoveel maanden zie, maar zodra je weer bij elkaar bent dan lijkt het alsof je elkaar gisteren nog gezien hebt. Het gaat om het gevoel, vertrouwen, respect en allerlei andere onderwerpen die in een relatie spelen. Tja, misschien sta ik te lang stil bij dit soort dingen, maar ik vind mensen eigenlijk wel fascinerend. En hey, als je op een vriend(in) gewoon blind kunt vertrouwen en alles durft uit te spreken, genoeg begrip (en soms ook de nodige kritiek) krijgt en zelf ook bereid bent om te helpen, dan heb je volgens mij een geweldige vriendschap te pakken. Zelf heb ik ook een paar van dit soort vriendinnen en dat geeft een erg fijn gevoel dat ik iedereen gun.

Ik ben natuurlijk ook benieuwd naar jullie ervaringen met vriendschappen. Zijn jullie weleens teleurgesteld geweest?

4 opmerkingen:

  1. Ik had een goede vriendin ..16 jaar lang...op een geven moment was ik diegene die er veel energie in stak sinds ze samen ging wonen met haar vriend.. hoorde nooit van haar alleen als ik moest helpen ofzo.. heb er maar een einde aan gemaakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb op 28 tijd al heel veel vriendschappen gevormd en weer zien verwateren. Maar 1 vriendschap houdt nog steeds stand en dat is met mijn BFF die ik al letterlijk sinds mijn geboorte ken. Ben er ook zeker van dat die vrienschap altijd sterk zal blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Helemaal mee eens. Ik weet dat we door tijdsgebrek en meestal van mijn kant mekaar niet zo vaak zien maar telkens als we dan samen zijn is het weer leuk en vertrouwd! Dat moet zo blijven!

    BeantwoordenVerwijderen