zondag 20 maart 2016

Toen ik 18 was...

Met dank aan andere bloggers voor inspiratie besloot ik terug te gaan naar het jaar waarin ik 18 jaar oud was... Gelukkig zijn er nog een paar foto's van dat jaar bewaard (van eerder helaas bijna niks, dankzij de gecrashte computer... zoiets als "backup" kende ik blijkbaar niet). Het was een heel belangrijk jaar, al was ik dat wel een beetje vergeten. Ik ga geen lessen aan mezelf van toen voorlezen, ik zal wat meer over de gebeurtenissen in 2004 vertellen...



Want dat is echt het jaar geweest waarin ik (voor het grootste deel) 18 was. Officieel was ik natuurlijk in december 2003 "volwassen" geworden, maar in 2004 telde het dus pas echt mee. ;) Jongens, wat is het lang geleden... 12 jaar om precies te zijn! Jep, ik voel mij oud... Maar ach, wat was het een leuk (en belangrijk) jaar!

Het jaar waarin ik klaar was met mijn havo. Toen ik er twee jaar daarvoor aan begon, geloofden zij op de internationale school (waar ik daarvoor een jaartje op gezeten heb) niet dat ik meteen havo 4 aankon. Havo 3 was het advies, maar gelukkig wilden de decanen op die ene school havo 4 met mij proberen. Dan zou ik tenminste een beetje bij de leeftijdgenootjes zitten. En ja hoor, twee jaar later had ik mijn diploma op zak! Wat was ik trots. Een rapport met prima cijfers, met enige onvoldoende (een 4) voor Nederlands. Maar ach, dat is misschien ook niet heel gek als je pas 3 jaar deze nieuwe taal kon spreken. Dus ja, ik was heel erg trots, ook tijdens mijn uitreiking. En die nieuwe Nederlandse traditie werd meteen omarmd - daar hing de vlag met mijn rugzak eraan vast!

Het gala was om nooit te vergeten... In het kader van "dit is zo Nederlands dat een Rus daarvan opkijkt": de gala's hier zijn lang niet zo chique als in Rusland. Maar ach, het was wel gezellig. Omdat ik op dat moment nog vrijgezel was, heb ik mijn lief vriendinnetje Olga meegenomen. En naar haar gala gingen wij ook samen, super leuk! Wat hebben wij gelachen, ook tijdens de voorbereidingen. Maar een ding zeker - onze make-up skills zijn zoveel beter geworden! ;)

Maar ja, wat ging ik daarna voor studie doen? Ik wilde het liefst hotelmanagement of iets dergelijks gaan doen. Iets met recreatie. Mijn moeder had mij op het hart gedrukt dat ik beter een "nuttigere" studie kon doen. Iets met economie... Ik koos uiteindelijk voor Management, Economie en Recht, omdat het van alles en nog wat was. Daardoor paste het ook prima bij mij.

In het voorjaar had ik weer contact met een oude vriend. Nou ja, hij was zelfs mijn eerste liefde! Inmiddels woonde hij in Duitsland, dus dat was natuurlijk hartstikke dichtbij. Ik ging voor een weekendje daarheen.... jaja, en dat vond ik heel wat! Mijn moeder zou normaal zoiets nooit toelaten, maar daar ging ik toch echt... in mijn eentje, naar Duitsland, logeren bij een jongen... En nee, er is helemaal niks gebeurd. Wij hebben veel gekletst, lekker door Dusseldorf gewandeld, het was echt heel leuk... En ja, zo'n tienerhartje wordt dan al snel verliefd. Ik voelde weer de kriebels van vroeger. Alleen nu was hij een stuk volwassener, het was een charmeur, en -niet onbelangrijk- hij had een mooie zilveren auto. Hij zou mij nog bellen zodra ik weer thuis zou zijn, maar helaas... Daar zat ik dan, met mijn ouders op vakantie, met behoorlijke liefdesverdriet... die foto in mijn rood topje ken ik daarom nog zo goed. Ik was best verdrietig, ja, ik moest weer even over mijn verliefdheid heen. Maar hey, achteraf gezien is het maar goed ook dat het zo gegaan is.



Die vakantie met mijn ouders vond ik trouwens helemaal niks... Nou ja, zo'n autovakantie door Oostenrijk, Frankrijk, Luxemburg is natuurlijk prachtig... Maar het voelde alsof wij in the middle of nowhere zaten (en dat was het soms ook). Ik miste de stad, de winkels, de stadsmensen.. je weet wel, al die tiener-dingen... al ben ik nog steeds geen voorstander van autovakanties. ;) Maar hey, wij hebben wel prachtige steden en hele mooie natuurgebieden gezien!

De rest van het jaar was, volgens mij, niet heel bijzonder. Aan mijn verjaardagsfoto te zien heb ik besloten om mijn haar lichtblond te verven... just... why...? Op de hogeschool vond ik al vrij snel mijn draai. Gelukkig deed een vriendinnetje van mij van de havo toen nog dezelfde studie als ik; ik voelde mij tenminste niet eenzaam. Met haar ging ik eind dat jaar ook naar de bios en voor de gezelligheid heb ik toen ook Jeroen meegevraagd. Daarvoor "praatten" wij alleen via MSN (jaja, dat waren nog eens tijden!), dus het leek mij leuk om hem weer eens live te spreken. Nou ja, dat spreken wordt een beetje ongemakkelijk als je met zijn drieën naar zo'n film als The Grudge zit te kijken.... maar het was een begin! Wie had gedacht dat wij over 12 jaar getrouwd en gezegend met een zoontje zouden zijn... ;)

1 opmerking:

  1. Och, dat van 'nuttige studie' klinkt zo bekend. Alle ouders zeggen dat volgens mij. Ik ben ook gaan verder studeren voor leerkracht omdat ik niets in de shcoonheidssector mocht doen, uiteindelijk werk ik in een parfumerie dus heeft hun raad me toch niet tegen gehouden :D
    Leuk om te lezen!

    Ilona
    www.artthisisart.com

    BeantwoordenVerwijderen