dinsdag 31 mei 2016

Baby | Een jaar geleden...

Precies een jaar geleden stond ons leven op zijn kop. Precies een jaar geleden kwamen wij er namelijk achter dat "wij" zwanger waren. Een jaar later hebben wij een baby van 5 maanden... Wat gaat de tijd bizar snel!



Vorig jaar op deze dag vierden mijn schoonouders een feest, zij werden beiden 60. Een groot feest, hartstikke gezellig! Met mijn schoonzusje had ik afgesproken om er wat meer gezelligheid aan toe te voegen in de vorm van een extra flesje drank. Hey, waarom ook niet? Maar eerst wilde ik toch even zeker weten dat ik niet zwanger was. Wij waren er al een paar maanden mee bezig en tot nu toe waren de resultaten negatief. Dus waarom zou het nu anders zijn? Zo raar voelde ik mij namelijk niet... dacht ik. Jeroen was even weg om boodschappen te halen en ik ging snel naar de wc met een goedkope zwangerschapstest van de Etos. Wat zag ik daar... nog een streep... Huh? Is dat het nu? Kriebels in de buik! Nee, echt? Was ik nu ├ęcht zwanger? Met een lichte trilling in mijn keel belde ik Jeroen. "Volgens mij ben ik zwanger! Ik zie een extra streep, dus dat is volgens mij positief. Wil je voor de zekerheid nog een test halen?" Daar stond hij dan, midden in de supermarkt, met een pakje filet americain in zijn handen.

Jeroen kwam thuis met een dubbele verpakking van Clear Blue test. Want daar kon je precies aan zien hoever je bent. Maar ja, hoe gaan wij het verbergen op het feest? Het werd sowieso de geen-alcohol-smoes nummer 1: ik voelde mij "niet lekker". Ja, daar moest ik het maar mee doen en ik zou het zo overtuigend mogelijk brengen. Maar wat trek ik aan? Op een of andere manier heb je dan het gevoel dat alles te strak op de buik zit, en daarop drukken is dan het laatste wat je wilt. Ik weet nog precies voor welk glitter-rokje ik gekozen heb... Met een losser truitje er overheen, want stel dat je al wat kon zien!? Haha, wist ik veel! :) Daar ga je dan, met spanning in je buik (en een mini-mensje) naar het feest.

Wij gingen met de hele familie daarvoor nog eten. Mijn schoonouders hadden een heerlijk menu uitgekozen, met als voorgerecht - carpaccio. "Dat zal nu geen kwaad doen, het is allemaal nog te pril." - fluisterde Jeroen nog voorzichtig toen hij mijn angstige blik zag. Nou, die carpaccio ging er als schuurpapier in... Wat later op de avond ging ik op de wc de eerste Clear Blue uit de verpakking halen... En wat zag ik: "3+ weken". Wat betekent dit nou weer? Lang leve, de grote vriend Google. Dat betekende dus dat ik al meer dan 3 weken zwanger was. Maar hoelang... Wow, dat had ik zo niet verwacht! Probeer dan maar je blijheid in zo'n wc cabine in te houden... ik heb wel even staan springen en zachtjes gillen. Even snel van de test een foto gemaakt en -terug in de zaal- aan Jeroen laten zien. Wat waren wij blij en trots!

En zo begon de avontuur... Een jaar verder voelen wij ons ontzettend gezegend met ons lieve mannetje. Het afgelopen jaar is er zoveel gebeurd en alles lijkt gewoon op zijn plek te vallen. Ook als ik kijk naar mijn werk-situatie. Vorig jaar rond deze tijd wist ik al dat ik weg zou gaan, maar hoe en wat verder wist ik totaal niet. Ik was zwanger en ik ging weg, that's it. En, man, wat was dit spannend! Nu heb ik een hele interessante werkgever, een begripvolle en lieve leidinggevende en geen irritante reistijden, zoals vroeger. Dat zie ik allemaal als bonus, bovenop mijn lieve gezinnetje. Jeroen, die mijn steun en toeverlaat is gebleven en die een super-papa bleek te zijn (had ik stiekem natuurlijk verwacht) en mijn aller-liefste-en-knapste Viktor, mijn schat en mijn universum. Wat is er toch veel veranderd in een jaar en wat ben ik blij dat ik vandaag op dit punt sta... Everything happens for a reason...

1 opmerking: