woensdag 14 september 2016

Life | Zwangerschapsdiscriminatie?

Laatst hoorde ik deze term in het nieuws... "zwangerschapsdiscriminatie". Ik wist niet dat het "een ding" was, maar toch heb ik het zelf ook een beetje ondervonden. Ik besloot er dus een stukje tekst aan te weiden. Wie weet, heeft iemand er iets aan.


foto van weheartit.com

Ik heb geen ervaring met het niet verlengen van contract omdat je zwanger bent, want -zoals jullie waarschijnlijk nog weten- ben ik zelf weggegaan ook al had ik een vast contract. En dan begint het sollicitatietraject... wat al lastig op zich kan zijn. En dan heb je ook nog eens een groeiende buik. Als je dan eindelijk na zoveel sollicitatie-brieven uitgenodigd wordt voor een gesprek, dan moet je ook je kans grijpen. Goed laten zien wie je echt bent, want je bent meer dan een persoon "met een buik".

Toen ik aan het solliciteren was, kon ik mijn buik nog prima verbergen. Maar zodra ik wist dat ik een klik had en verder met deze potentiƫle werkgever wilde, vertelde ik dat ik zwanger was. Je kunt beter eerlijk zijn, dat is nou eenmaal zo. Van de drie gesprekken die ik gehad heb, ben ik 1 keer bijna aangenomen (alleen financieel gezien kwamen wij er niet uit) en twee keer heb ik letterlijk te horen gekregen dat mijn zwangerschap net op het verkeerde moment kwam. "Kom maar terug als je bevallen en een beetje gesetteld bent". Zwangerschapsdiscriminatie? Wat anders.

Begrijp mij niet verkeerd, ik weet heus wel hoe werkgevers denken. Verzuimkosten en onzekerheden - ik weet wel hoe het werkt. Maar als je op een gegeven moment denkt dat dit jouw droombaan had moeten zijn, dan ben je -op zijn zachts gezegd- teleurgesteld. Achteraf gezien hadden zij waarschijnlijk ook geen goede aan mij gehad. Vanaf een week of 30 kreeg ik van de artsen te horen dat ik rustig aan moest doen in verband met lichte zwangerschapsvergiftiging (hallo, ik was al koos-werkloos, dus rustiger aan kon ik al niet doen).

Zo'n (financiƫle) onzekerheid was toen echt niet leuk. Gelukkig had ik na al die jaartjes werken recht op een lange WW periode. Tijdens je zwangerschap krijg je ook een uitkering. Maar toch... je wilt ook aan je toekomst -na de dikke buik- denken. Na de bevalling ben ik al snel gaan solliciteren. Een van die twee "kom maar later terug" bedrijven had ik ook weer benaderd, maar zij hadden het "intern opgelost". Yeah, right... Misschien vonden zij mij te assertief, want ik wilde het zo graag. Nu ben ik wel erg blij met de baan die ik heb gevonden. Precies wat ik zocht, lieve collega's die je snel thuis lieten voelen en de meest ideale locatie.

Kortom, dat gevalletje "zwangerschapsdiscriminatie" is niet leuk om mee te maken, maar that's life. Zolang je er hard genoeg voor werkt en positief blijft (en een beetje geluk hebt), kun je nog steeds een prima baan vinden. Echt waar.

5 opmerkingen:

  1. Het moet niet evident zijn om daarmee om te gaan als je te maken hebt met zwangerschapsdiscriminatie. Goed dat je het bedrijf nadien nog gecontacteerd hebt trouwens! Zou ik ook doen :) Erg jammer als de job je aanspreekt en je geen kans krijgt omdat je zwanger bent. Zonde voor jezelf, maar ook voor de werkgever als jij de uitgelezen persoon voor de job bent!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat lullig van die bedrijven zeg, opzich snap ik het wel maar toch is het moeilijk.. Je bent na je bevalling toch weer (hopelijk) zo snel mogelijk op de been. Wat is dan het probleem?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, vind ik ook! Maar ze denken te veel voor anderen en weten niet hoe je als persoon bent... en daarom durven ze het ook niet.

      Verwijderen
  3. Ik heb er geen persoonlijke ervaring mee, maar hoorde het al wel vaker...

    Gelukkig heb ik een heel begripvolle werkgever die me zonder moeite halftijds liet werken...

    BeantwoordenVerwijderen