vrijdag 16 december 2016

Baby | Baby en de kerstboom

Viktor is bijna een jaar en kruipt fanatiek rond. Zijn eigen speelgoed wordt steeds minder interessant, maar alles wat juist geen speelgoed is heeft sneller zijn aandacht. En dan vooral als er een lichtje aan zit. Dingen op de grond gooien vind hij geweldig en er verschijnt meteen een (ontzettend ondeugende, maar oh zo schattige) grijns op zijn gezicht. En toch besloten wij om dit jaar een kerstboom te nemen...



Want kerstdagen zonder een kerstboom zijn niet compleet in mijn ogen. Jullie weten dat ik ontzettend dol ben op deze dagen, dus een kerstboom in huis moest ook dit jaar komen. Het weekend voor Sinterklaas hebben wij het gehaald. Al van te voren had ik onbreekbare kerstballen bij de Hornbach gekocht, dus het optuigen kon beginnen!

Allereerst de lichtjes... dat vond Viktor natuurlijk ontzettend interessant want, naast de lampjes, is hij geobsedeerd door draden. Hij kan zich heel lang vermaken met een telefoonoplader (uiteraard onder toezicht), dus laat staan met zo'n lange draad van de kerstlampjes. Snel hebben wij die in de boom gehangen en toen was het tijd voor de rest van de versieringen. Gek genoeg ging Viktor maar zelf even spelen. Hij was druk met eigen speelgoed (dan wel weer) bezig, terwijl ik de boom vooral van onbreekbare ballen had voorzien. De bedoeling was om deze vooral onderin te hangen, maar ik vond ze zo leuk van kleur dat ik dit thema (rosé goud) voor de rest van de boom heb aangehouden.

Toen Viktor doorhad dat er een boom stond en dat papa en mama het niet leuk vonden als hij aan de lampjes en takken bleef trekken, begon het grote wennen... Je kent het inmiddels wel, de drama-momentjes van een baby. Vooral nu hij midden in een fase zit dat als hij iets niet mag hij heel boos wordt en keihard gaat huilen. Grenzen opzoeken en dat mag natuurlijk ook. Maar hier moesten wij even doorheen bijten. Dat duurde eigenlijk niet lang voor hij weer eigen speelgoed had ontdekt. De rest van de avond werd de boom keihard genegeerd. Toen hij ernaast ging zitten en wat naaldjes toevallig lichtjes zijn hoofd raakten kwam er nog wel een klein huiltje uit. Waarschijnlijk moest hij toen een link leggen met het "niet aankomen". Daarna was het weer stil en de boom werd weer totaal niet interessant.

En dan is het afwachten... hoe zou het de dagen erna gaan... Eigenlijk hartstikke goed! Viktor is zich prima bewust van de boom. Hij probeert nog wel eens aan de draag van de lampjes te trekken, maar dat is ook onze schuld omdat wij het beter hadden kunnen verstoppen. Gewoon weer zeggen dat het niet mag en de kleine verplaatsen naar zijn speelhoek. Zo nu en dan komt weer die ondeugende blik en gaat er een handje richting te takken in afwachting van mijn reactie. "Nee, dat mag niet!" - hoor je mij dan zeggen. Hup, dat handje weer weg en dan weer naar de tak. Stiekem is het natuurlijk wel schattig, die ondeugende kant van hem. Gelukkig kan hij daarna weer verder met eigen speelgoed gaan spelen. Kortom, ik ben blij dat het uiteindelijk meeviel. Met een beetje mazzel wordt de onbreekbaarheid van de nieuwe kerstballen niet eens getest, dus ze zijn er voorlopig alleen om mooi te zijn.

2 opmerkingen:

  1. Ik vond het eerst ook wel spannend, maar Selena heeft echt 0,0 interesse in de boom!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha die foto erbij! Geweldig.

    BeantwoordenVerwijderen